Sanırım şöyle bir mantık yürütülüyor: ” Eğer Atatürk sağ olsaydı, PKK gibi bir bela başımıza gelmezdi. ”

Haklı olabilir tabii bunu iddia edenler. Ancak burada defalarca yazdığım gibi, 1923 ile 1938 yılları arasında irili ufaklı 16 Kürt isyanı oldu bu ülkede. Biraz tarih okudunuz mu, işte zihniniz böyle karışıyor. Atatürk gibi bir büyük liderin olduğu dönemde dahi ülkenin doğu ve güneydoğu bölgelerinde ciddi bir huzursuzluk varmış. Yani ” bu açıdan ” baktığımızda hiç de aranacak ya da özlenecek bir dönem değil o 15 yıl. Dönemin ‘İktisat Vekili’ Celal Bayar’ın hazırladığı ve özetle ” Bu iş sadece güç kullanarak çözülmez, başka (ekonomik, sosyal, vs) tedbirler almalıyız ” dediği ” Şark Raporu ” kaç tarihini taşıyor biliyor musunuz: 1936!

Vaziyete bakar mısınız: 71 yıl sonra aynı konuyu tartışıyoruz. Benzeri sorunlarla karşılaşan devletler bir çözüm üretmiş. 83 yıldır kavga ediyor, en azından 70 yıldır da tartışıp duruyoruz. Hani bilim bize yol gösterecekti?

Bu arada hatırlatayım. İster ” Kürt sorunu ” deyin, ister ” Doğu sorunu “. Ne ad verirseniz verin; şurası kesin: O bölgelerin en huzurlu, en sakin dönemi ne zaman biliyor musunuz? Sıkı durun: Celal Bayar’ın Cumhurbaşkanı, Adnan Menderes’in ise Başbakan olduğu 1950-1960 arası. Ancak kimse bu türden bir tarih bilgisine ilgi göstermiyor. Siz hiç, şu Kürt sorunu gündeme geldiğinde, ” Bayar’ı ve Menderes’i arıyoruz ” denildiğini işittiniz mi? “Bu adamlar ne yaptılar da, daha önce isyan üstüne isyan patlatan bu etnik grubu teskin ettiler, sırları neydi ” diye soran ve cevap arayan var mı? Ben görmedim.