VAR’A ‘yok’ demekle, nesi değişir ki ‘var’ın?
Varsın Allah’ım varsın!
Diller yok diyorsa yalan,
kalplerde senin adın yazılı...
Canlar Seninle yaşıyor...
Eller, sen istersen tutabilir, dizler de öyle...


‘Yok’a inanmak ‘yok!’

Şüphesiz inanılacak yalnız sensin.

Sebepler! Size söylüyorum,
sizi sebep gösterenlerde suç,
Sevgilim ‘ol’der ve ‘olur’...

Allahım...

Bir sevdâdır sana inanmak...

Gurbette âniden kavuşmaktır!

Her şeyimi sen verdin, her şeyim senin.

Seni sana lâyık anlatamadım affet!
Kelimem yetmedi!
İşte Allah’ım bu kulunun
bütün söyleyebildiği bu kadar.

Ben bu kadarım...

Şükür ki sen bu kadar değilsin!

cok güzel bir paylasim tesekkurler..Allah razi olsun..